This website no longer supports Internet Explorer 11. Please use a more up-to-date browser such as Firefox, Chrome for better viewing and usability.

Waarom wilde tarwe nog steeds belangrijk is voor ons toekomstige voedsel

L. Cattivelli en F. Desiderio van CREA (Italië) hebben onlangs een artikel gepubliceerd in de Rivista di Divulgazione di Cultura Agraria, het tijdschrift van de Accademia Nazionale di Agricoltura. Het artikel onderzoekt de balans tussen genetische verbetering van gecultiveerde tarwe en het behoud en gebruik van biodiversiteit van wilde verwanten.

De auteurs bespreken hoe domesticatie en moderne veredeling de genetische diversiteit in gecultiveerde tarwe hebben verminderd, terwijl ze de cruciale rol van wilde soorten benadrukken bij het terugbrengen van gunstige genen, zoals genen voor ziekteresistentie, droogtetolerantie en een verbeterd eiwitgehalte. Ze benadrukken het project PRO-WILD als een voorbeeld van hoe nuttige genen van wilde tarwesoorten worden geïdentificeerd, bewaard en geïntegreerd in moderne variëteiten. PRO-WILD combineert behoud in situ en ex situ, genomische karakterisering en zorgvuldige veredelingsstrategieën om ervoor te zorgen dat wilde genetische bronnen de veerkracht en productiviteit van hedendaagse gewassen versterken.

Lees het volledige artikel in het Italiaans hier: Accademia Nazionale di Agricoltura → Pubblicazioni → Riviste di Divulgazione di Cultura Agraria → Numero 11 → Titel: "Il miglioramento genetico tra riduzione della biodiversità e recupero di geni dalle accessioni selvatiche: l'esempio del progetto PRO-WILD".

Of lees de Engelse samenvatting hieronder:

Genetische diversiteit in gecultiveerde planten stelde de mens in staat om variëteiten te selecteren die geschikt waren voor verschillende omgevingen en behoeften. Oorspronkelijk waren soorten beperkt tot kleine gebieden - hun centra van herkomst - maar menselijke activiteiten verspreidden ze over de hele wereld en pasten ze aan verschillende klimaten aan. Domesticatie veroorzaakte een groot verlies aan diversiteit, omdat slechts een klein aantal planten met gewenste eigenschappen (bijv. grotere granen, zoetere vruchten, niet-verspreidende zaden) werd geselecteerd. Later zorgde de verspreiding van hoogproductieve variëteiten voor een verdere afname van de genetische variatie, waarbij lokale variëteiten werden vervangen door elitecultivars die geoptimaliseerd waren voor productiviteit en specifieke omgevingen. Moderne variëteiten delen vaak dezelfde sleutelgenen, maar verschillen in andere eigenschappen zoals groeiprestaties, bloeitijd, ziekteresistentie en kwaliteit.

Biodiversiteit kan ex-situ bewaard worden in zaadbanken, waar honderdduizenden tarwe- en gersttelers zijn opgeslagen. Bewaard kiemplasma (zaden) maakt het mogelijk om genen te herstellen die verloren zijn gegaan in moderne variëteiten of aanwezig zijn in wilde verwanten. Genetische diversiteit is dynamisch: het kan worden behouden, gerecreëerd of verbeterd door kruisingen, mutagenese of geassisteerde evolutietechnieken. Niet alle evolutionaire of "natuurlijke selectie" benaderingen zijn geschikt, omdat ze geen garantie bieden voor productiviteit of gewenste eigenschappen. Traditionele durumtarwerassen kunnen bijvoorbeeld genen bevatten die cadmiumaccumulatie veroorzaken en die afwezig zijn in hun wilde voorlopers.

Sommige nuttige genen, die het eiwitgehalte in durumtarwe verhogen, gingen verloren tijdens domesticatie maar kunnen nu opnieuw worden geïntroduceerd in moderne variëteiten. Wilde tarwe bevat ook genen voor resistentie tegen ziekten zoals bladroest, gele roest en echte meeldauw.

PRO-WILD richt zich op het exploiteren van wilde tarwesoorten. Wilde tarwe kan niet worden geteeld vanwege de kleine, versplinterende zaden, maar kan worden gekruist met moderne variëteiten om gunstige genen over te dragen. Het project houdt wilde populaties in situ in stand, bijvoorbeeld in Turkije en Israël, vult hiaten op in ex situ collecties en evalueert hybride materialen op eigenschappen zoals ziekteresistentie, droogtetolerantie, opbrengst en voedingskwaliteit. Backcrossing en moleculaire merkers worden gebruikt om ongewenst wild DNA te minimaliseren en bruikbare genen te behouden. Complexe eigenschappen zoals droogtetolerantie omvatten veel genen en vereisen een zorgvuldige ontleding om ze succesvol te integreren in moderne cultivars.

Het gebruik van wilde tarwe zorgt ervoor dat gewassen veerkrachtig blijven onder veranderende klimaten, waarbij zowel de prestaties als de weerstand tegen biotische en abiotische stress worden verbeterd. De aanpak van PRO-WILD maakt wilde genetische bronnen tot een praktisch hulpmiddel om de moderne landbouw te verbeteren.

 

Do you want to add the website to the Home screen?
tap and then scroll down to the Add to Home Screen command.